Cel konferencji i pola badawcze

Planowana konferencja jest drugą odsłoną cyklicznego przedsięwzięcia o charakterze transdyscyplinarnym, ze szczególnym uwzględnieniem doświadczeń badaczy reprezentujących nauki społeczne i humanistyczne. Jednym z głównych celów, jakie przyświecają organizatorom, jest tworzenie platformy służącej wymianie myśli z zakresu biograficznych aspektów uprawiania nauki (efekty naszych dotychczasowych prac znaleźć można m.in. w książce pt. Biografie naukowe. Perspektywa transdyscyplinarna, red. Marcin Kafar, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2011).

Interesujące nas kwestie merytoryczne oscylują wokół następujących, wzajemnie powiązanych ze sobą obszarów tematycznych:

1. Wymiary doświadczenia osobistego badaczy: momenty zwrotne (wewnątrz- i pozanaukowe); przełomy i epifanie auto/biograficzne; narracje i opowieści auto/biograficzne; ethos osobowy; warstwa moralna w doświadczeniu personalnym badaczy; przestrzenie graniczne między „profesjonalnym” (naukowym) i „nieprofesjonalnym” (pozanaukowym) wymiarem doświadczeń badaczy;

2. Auto/biografia w badaniach terenowych: wybór tematu badań a doświadczenia egzystencjalne versus doświadczenia instytucjonalne badaczy; relacje przedmiot/podmiot badania; badacz jako przedmiot badania dla siebie samego; tekstowy wymiar prac terenowych (formy, gatunki, pisarskie osobliwości – pisanie w trzeciej osobie, pisanie pod pseudonimem); auto/biograficzny horyzont w tekstach „badawczych” (dziennik terenowy, listy z terenu, notatki terenowe, raporty-wyznania, świadectwa);

3. Perspektywa metodologiczno-teoretyczna w badaniu auto/biografii naukowców: sposoby „pisania” i „czytania” auto/biografii; rola jednostki w procesach zmiany myślowej (auto/biografie słynnych naukowców, liminalni myśliciele i naukowi tricksterzy, geniusze i hochsztaplerzy); auto/biografie oralne (wywiad auto/biograficzny w teorii i praktyce badawczej);

4. Praktyczny wymiar badań auto/biograficznych: opowieść autobiograficzna jako forma komunikacji społecznej; sploty życiowe i auto/biograficzne; opowiadanie jako terapia; edukacyjno-dydaktyczna warstwa opowieści (uczenie się z auto/biografii, auto/biografia w działaniach animacyjnych);

Dodaj komentarz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com.

%d blogerów lubi to: